در چهارمین نشست باشگاه ارزشآفرینان مطرح شد؛: همافزایی در تلاطم؛ تبیین راهبردهای پادشکنندگی و رهبری

چهارمین نشست از سلسله جلسات باشگاه ارزشآفرینان دانشگاه علم و فرهنگ، سهشنبه ۵ خردادماه، با تمرکز بر پارادایمهای نوین مدیریت در شرایط بحران برگزار شد.
این نشست که باهدف تحکیم پشتوانههای ارتباطی در زیستبوم کسبوکار شکل گرفت، میزبان جمعی از فعالان حوزههای مختلف از جمله اشتغال، بازاریابی، حملونقل، توسعهسازمانی و ارتباطات بود که به واکاوی راهبُردهای بقا در شرایط عدم قطعیت و الزامات بازسازی در دوران پساجنگ پرداختند.
در این دورهمی تخصصی که به بستری برای تلاقی تجربه میدانی و دانش راهبردی بدل شده است، سخنرانان بر این نکته تأکید کردند که در دنیای امروز، ناپایداری یک متغیر دائمی است و مواجهه با آن نیازمند تغییر در مدلهای ذهنی و ساختارهای سنتی مدیریت است.
در ابتدای این گفتگو، دکتر سهیل دادخواه رئیس بنیاد توسعه کسبوکار، با نگاهی آیندهپژوهانه به تبیین مفهوم پایداری پرداخت.
وی با اشاره بهضرورت گذار از نگاه سنتی به مدیریت بحران اظهار داشت که در عصر حاضر، اکتفا به تابآوری به معنای صرفِ مقاومت کافی نیست؛ بلکه کسبوکارها باید به سمت «پادشکنندگی» حرکت کنند تا بتوانند از دل نوسانات و عدم قطعیتهای ناشی از شرایط جنگ، فرصتی برای تکامل و رشد استخراج کرده و با آمادگی کامل به استقبال دوران پساجنگ بروند.
در ادامه، دکتر مهدی شرافتینژاد، معاون توسعه و نوآوری بنیاد، موضوع را به لایههای رهبری سازمان برد.
وی تأکید کرد: هدایت مجموعه در فضای غبارآلودِ بحران، مستلزم عبور از مدیریت فنی و رسیدن به «رهبری تطبیقی» است.
به گفته وشرافت نژاد، یک رهبر در شرایط ناپایدار باید بتواند با مدیریت اضطراب جمعی و حفظ انعطاف در مسیر، سازمان را بدون انحراف از چشماندازهای بلندمدت، از میان انسدادهای محیطی عبور دهد.
در بخش دیگری از این نشست، مهندس بهزاد فعال حوزه کسبوکار و مدیر ارشد بازاریابی، به تحلیل تغییر رفتارهای بازار پرداخت.
وی معتقد است که در زمانه عدم قطعیت، بازاریابی باید از رویکردهای فروشمحور به سمت «مدیریت اعتماد» و «همدلی اجتماعی» تغییر جهت دهد.
از نگاه او، برندهایی که در اوج تلاطمها صادقانه کنار مخاطب میمانند، در واقع در حال سرمایهگذاری برای کسب سهم بازار حداکثری در دوران بازسازی پساجنگ هستند.
همچنین مهندس هاشمی کارآفرین پیشرو در حوزه صنعت حملونقل، با تمرکز بر شریانهای حیاتی اقتصاد، به موضوع تابآوری زنجیره تأمین پرداخت.
وی خاطرنشان کرد: در شرایط تنش، پایداری یعنی داشتن لجستیکی چابک و متنوع که هیچ نقطه شکست واحدی نداشته باشد. او تأکید کرد که ایجاد مسیرهای جایگزین و مازادهای راهبُردی، ضامن نبض تولید در بحران و پیشنیاز اصلی بازگشت به چرخه اقتصادی در دوران ثبات است.
در لایه درونسازمانی نیز، دکتر حقی، کارآفرین و مشاور ارشد توسعهسازمانی، بر اهمیت سرمایه انسانی بهعنوان تنها دارایی غیر قابل تخریب تأکید کرد.
وی اظهار داشت: توسعهسازمانی در محیطهای ناپایدار باید بر تقویت تابآوری روانی و هوش هیجانی گروه مجهزها متمرکز باشد؛ چرا که یک نیروی انسانی آبدیده و منسجم، حتی در صورت آسیب به زیرساختهای فیزیکی، میتواند سازمان را در دوران پساجنگ با سرعتی چندبرابری بازسازی کند.
در نهایت، حبیبدوست، کارآفرین و متخصص حوزه ارتباطات، به نقش کلیدی مدیریت روایتها در فضای ابهام اشاره کرد. وی با بیان اینکه در زمانه بحران، سکوت برندها منجر به تسلط تصورات و برداشتهای نادرست میشود، بر ضرورت ارتباطات شفاف و پیشدستانه تأکید کرد.
از نگاه او، مدیریت دقیق پیام و صیانت از واقعیت، همان چسبی است که اجزای زیستبوم را در شرایط عدم قطعیت به هم متصل نگاهداشته و اعتبار سازمان را نزد ذینفعان حفظ میکند. در این جلسه میهمانان مختلف از حوزههای صنعت و تولید، مشاوره و توسعهسازمانی، بازاریابی و فروش، حملونقل و سایر حوزهها حضور داشتند و این نشست با توافق شرکتکنندگان بر ضرورت استمرار این گفتوگوهای راهبردی به پایان رسید؛ با این امید که همافزایی میان فعالان اقتصادی، راه را برای عبور مقتدرانه از چالشهای پیشرو و ورود به عصر نوین سازندگی هموارتر سازد.