عضو هیئت علمی دانشگاه علم و فرهنگ در پژوهشی بررسی کرد: آشیانه خالی، مفهومی فراتر از دوری

پژوهشی جدید با بررسی تجربه والدین ایرانی که فرزندان بزرگسالشان از تهران مهاجرت کرده‌اند، نشان می‌دهد مفهوم سنتی «خالی شدن آشیانه» در واقعیت، بسیار پیچیده‌تر از تصور رایج است.

به گزارش روابط عمومی دانشگاه علم وفرهنگ، مقاله دکتر محسن کچویی، مدیرگروه روان‌شناسی و دانشیار دانشکده علوم انسانی دانشگاه علم و فرهنگ، با عنوان“The Not-So-Empty Nest: Exploring the Lived Experience of Iranian Parents with Adult Children Migrating from Tehran” که بر تجربه زیسته خانواده‌ها تمرکز دارد، بیان می‌کند مهاجرت فرزندان برای والدین تنها به معنای دوری فیزیکی نیست، بلکه مجموعه‌ای از تغییرات عاطفی و اجتماعی را به همراه دارد. احساس دلتنگی، تغییر در نقش والدینی و بازتعریف رابطه با فرزندان از مهم‌ترین پیامدهای این وضعیت عنوان شده است.

با این حال، یافته‌ها نشان می‌دهد این تجربه لزوماً منفی نیست. بسیاری از والدین با گذشت زمان، خود را با شرایط جدید وفق می‌دهند و از طریق ابزارهای ارتباطی نوین مانند تماس‌های آنلاین و پیام‌رسان‌ها، شکل تازه‌ای از ارتباط را با فرزندان خود ایجاد می‌کنند.

در این پژوهش تأکید شده است ، مهاجرت فرزندان، به جای پایان روابط خانوادگی، بیشتر به بازسازی و تغییر شکل این روابط منجر می‌شود و مفهوم «خانواده» در بستر مهاجرت معنای انعطاف‌پذیرتری پیدا می‌کند.

این مقاله در مجله بین‌المللی The International Journal of Aging and Human Development از انتشارات SAGE Publications Q2در قالب Original Research Article در سال ۲۰۲۶ به چاپ رسیده است.

برای دسترسی به این لینک مراجعه کنید.